Nagłośnienie wydawało się bardzo ok, przynajmniej na głównej scenie. Zarówno Jaga Jaz... (john mcenroe)
Nagłośnienie na live stage średnie, dało się to odczuć przede wszystkim w trakcie kon... (maryanhov)
Przy***olić się może każdy i do wszystkiego (zawsze się coś znajdzie).
Brak namiotó... (Vegee)
@libero: nagłośnienie w stosunku do ubiegłego roku - imo lepsze. Na pewno w plenerach... (laudia)
Fakt... Troche to laurkowate:D Znalazloby sie pare rzeczy, do ktorych moznaby sie prz... (stachman)
Miike Snow - Miike Snow
12-05-2009, Downtown Records
Dodana: 2010-02-08 13:27:25.
Autor: Szymon Domagalski
Jest to płyta popowa i komercyjna w szerokim rozumieniu tego słowa. Jeśli na tym etapie nie macie ochoty włączyć wstecznego biegu, to zapraszam na przejażdżkę z Mikke Snow.
   |
Na muzycznym rynku żadna to nowość, a panowie zdążyli już nawet doczekać się eksploatacji swojej muzyki przez machinę mass mediów. Niech to was nie zniechęca i nie pozwoli pozostawić płyty pod sporą warstwą kurzu zapomnienia.
Zimna szwedzka precyzja i bezpretensjonalny amerykański blichtr stworzyły tu niezły duet. Osoby, których nazwiska należy wspomnieć, to panowie Christian Karlsson i Pontus Winnberg, znani z wcześniejszych produkcji i odnoszący imponujące sukcesy na stricte komercyjnym rynku(patrz Madonna czy Britney Spears). Do tego dobry wybór anglojęzycznego wokalisty Andrew Wyatta. I wystarczy. Panowie są bardzo zdolni i tylko we trójkę potrafią nas dobrze zaanimować w czasie któtszym niż godzina.
Zaczynając od rozochoconego „Animal” poprzez tekstowo przekorny „Burial” budują panującą na całej płycie atmosferę zabawy i beztroski. I bezkompromisowo już tak ciągną do końca. „A horse is not a home” czy „Song for no one” nie wnoszą nic nowego, ale też nie mniej bawią ucho. Te trzy-, czterominutowe utwory to i tak dużo jak na dzisiejsze czasy. Bo iluż producentów potrafi zanudzić w tak krótkim czasie czy gorzej nawet, nie jest w stanie rozwinąć melodii starając się sprzedać nam jakiś pseudoartystyczny półprodukt. W przeciwieństwie do nich u Miike Snow mamy gotową do spożycia, lekkostrawną potrawkę z przyjemnych dźwięków. Radosne popowe piosenki. I choć tak naprawdę panowie pracują na kilku sprawdzonych paternach, to nie nie daje się to we znaki i spokojnie pozwala dojechać to końca.
Międzynarodowy skład i produkcja na światowym poziomie. Przesłuchanie na pewno nie sprawi, że muzycznie się uwstecznimy, więc warto dla czystej estetyki tych dźwięków. Zaraz po Miike Snow na playliście włączył się Mika. I jeśli obie płyty to pop, to gdyby tylko taki pop jak Mikke Snow leciał w polskim eterze...
p.a. 2010-02-09, 16:59
rzeczywiście jest to pop, ale moim skromnym zdaniem piekielnie dobry. dawno nie słyszałam, aż tak dobrego, spójnego materiału z tego gatunku, który nie nudzi.
High Tone - Out Back
Krzysiek Sokalla , 2010-09-01
Zola Jezus - Stridulum II
Sebastian Gabryel , 2010-09-01
Jonas Reinhardt - Powers Of Audition
Daniel Barnaś , 2010-08-30
Shed - The Traveller
Paweł Gzyl , 2010-08-29
Tim Hecker - Harmony in Ultraviolet
Daniel Barnaś , 2010-08-24
Max Richter - Infra
Sebastian Gabryel , 2010-08-22
Tesla Boy - Modern Thrills
Patryk Zalasiński , 2010-08-22
Damon Albarn, Tony Allen, Paul Simonon, Simon Tong - The Good, the Bad & the Queen
Daniel Barnaś , 2010-08-18
Gorillaz - Plastic Beach
Daniel Barnaś , 2010-08-18
Zobacz więcej » Pisz recenzje! »
Tauron Festiwal Nowa Muzyka na Facebooku »
Wszelkie prawa zastrzeżone. Wykorzystywanie zamieszczonych na stronie materiałów bez wiedzy i zgody redakcji - zabronione.
Kontakt | Reklama | Współpraca | Do pobrania