Nagłośnienie wydawało się bardzo ok, przynajmniej na głównej scenie. Zarówno Jaga Jaz... (john mcenroe)
Nagłośnienie na live stage średnie, dało się to odczuć przede wszystkim w trakcie kon... (maryanhov)
Przy***olić się może każdy i do wszystkiego (zawsze się coś znajdzie).
Brak namiotó... (Vegee)
@libero: nagłośnienie w stosunku do ubiegłego roku - imo lepsze. Na pewno w plenerach... (laudia)
Fakt... Troche to laurkowate:D Znalazloby sie pare rzeczy, do ktorych moznaby sie prz... (stachman)
Na tą płytę długo trzeba było czekać, ale wspaniały efekt udowadnia, że naprawdę mądrość zawiera się w przysłowiu, że lepiej późno niż wcale.
Anna Zaradny w ogóle nie spieszy się z wypuszczaniem kolejnych produkcji, chyba ciągle wystarczy palców jednej ręki, aby policzyć jej dorobek płytowy. A na pewno jest to pierwsze albumowe ujawnienie jej działań kompozytorskich z użyciem laptopa.
Zaradny wykorzystuje zupełnie abstrakcyjne dźwiękiNie udało mi się usłyszeć w tej muzyce sugerowanej w tytule barwy, ale cykliczność już tak. Przez to krążenie, zapętlanie i kolistość płyta kojarzy mi się z „Noonbugs” Pure'a. Albumy łączy też poziom skomplikowania, czy raczej dbałości o detal i myślenie wieloma planami. „Mauve Cycles” jest jednak jaśniejsze niż płyta Pure'a, a Zaradny wykorzystuje zupełnie abstrakcyjne dźwięki, podczas gdy u Austriaka część odnosi się/sugeruje instrumenty akustyczne.
Na krążku znajdują się dwie kompozycje o długości 25 i 13 minut. Znaczną część obwodu pierwszej stanowi pojawiający się około 9 minuty rytm (nie bit), bo w zasadzie, choć stopniowo coraz bardziej rozmazywany, jest obecny do końca. Najbardziej przysadzisty w okolicach kwadransa, z całkiem ciężkimi dołami, a jego późniejsze przekształcenia przypominają nieco te charakterystyczne dla studiów eksperymentalnych i muzyki na taśmę z lat 60.
Uważne podążanie za dźwiękami w celu wyśledzenia stałych "loopów" nie zda się na wieleW drugim średnicą jest ciągły dźwięk o powoli wzrastającej częstotliwości, która osiąga (po połowie) pułap nie bardzo wysoki, ale na tyle, żeby stać się elementem przewodnim. Jednak motyw ten choć elegancki nie jest gładki, wypolerowany – pojawiają się na nim rysy, pofałdowania, co jest zresztą pomysłem konstrukcyjnym tego albumu. Podział czasowy wyznaczony przez jakąś drobną składową może nałożyć się na inny, nawarstwić na nim, jakby wnikając i zmienić jej brzmienie. Pomyślcie o takich "kolistych" czynnościach, jak mieszanie cukru w herbacie lub ukręcanie ciasta: łączenie się elementów, włączanie, wcielanie.
Uważne podążanie za dźwiękami w celu wyśledzenia stałych "loopów" nie zda się na wiele, ogarnięta w jednym momencie regularność, w kolejnym wygląda zupełnie inaczej, zasilona niepozornym, marginalnym składnikiem, krążącym wokół niej. Jedyną stałą rzeczą jest zmiana.
Oraz to, że Musica Genera wydaje świetne płyty.
pszsz 2009-07-07, 21:50
"W drugim średnicą jest ciągły dźwięk o powoli wzrastającej częstotliwości, która osiąga (po połowie) pułap nie bardzo wysoki, ale na tyle, żeby stać się elementem przewodnim." kurwa, biorę w ciemno.
High Tone - Out Back
Krzysiek Sokalla , 2010-09-01
Zola Jezus - Stridulum II
Sebastian Gabryel , 2010-09-01
Jonas Reinhardt - Powers Of Audition
Daniel Barnaś , 2010-08-30
Shed - The Traveller
Paweł Gzyl , 2010-08-29
Tim Hecker - Harmony in Ultraviolet
Daniel Barnaś , 2010-08-24
Max Richter - Infra
Sebastian Gabryel , 2010-08-22
Tesla Boy - Modern Thrills
Patryk Zalasiński , 2010-08-22
Damon Albarn, Tony Allen, Paul Simonon, Simon Tong - The Good, the Bad & the Queen
Daniel Barnaś , 2010-08-18
Gorillaz - Plastic Beach
Daniel Barnaś , 2010-08-18
Zobacz więcej » Pisz recenzje! »
Tauron Festiwal Nowa Muzyka na Facebooku »
Wszelkie prawa zastrzeżone. Wykorzystywanie zamieszczonych na stronie materiałów bez wiedzy i zgody redakcji - zabronione.
Kontakt | Reklama | Współpraca | Do pobrania